Vaak worden van deze soort twee vormen vernoemd:
-Amazona finschi finschi (Finschamazone)
-Amazona finschii woodi (Woodamazone)
Volgens literatuur is het onderscheid voornamelijk te vinden in de lichaamskleur en de voorhoofdsband.

Het voorkomen is beperkt tot een deel van de Pacifische kust van Mexico, dus aan de kant van de Grote of Stille Oceaan. Ze zijn daar voornamelijk aan te treffen aan de wetkant van de Sierra madre Occindental (een bergrug), op de beboste heuvel- en berghellingen, op een hoogte tussen 500 en 1.800 meter. Ze worden nauwelijks verstoord omdat deze zeer steil en bijgevolg ontoegankelijk.
Buiten de broedperiode komen ze wel eens met grote aantallen in groep naar de lagere geleden, waar ze in de cultuurgebieden vaak grote schade aanrichten aan de maisvelden en bananenplantages.
Status: door hun verblijf op ontoegankelijk gebied is de situatie gusntig te noemen. Toch moet er rekening gehouden worden dat dit gebied slechts één procent bedraagt van de totale opppervlakte van Mexico.
Als voeding in de natuur nemen ze allerlei bessen, vruchten, wilde vijgen, noten, zaden, bladknoppen en bloesems, e.d. Die worden vaak gezocht in de toppen van de bomen.
met de Finsch is waarschijnlijk voor het eerst gekweekt in de Verenigde Staten rond 1949. Europa volgde pas in 1978 in Engeland. met de Finsch worden redelijke resultaten behaald, al si het aantal kweekparen duidelijk minder dan bijvoorbeeld de blauwvoorhoofd en de groenwangamazone
Finsch amazone