Edelpapegaaien leven op de kustgebieden van Nieuw-Guinea en de eilandjes er rond. Ook in het uiterste NO. van AustraliŽ hebben ze een kleine leefgebied aan de kust. Er zijn 10 soorten, waaronder de Halmahera en de Nieuw-Guinea edelpapegaai de bekendste zijn. Opvallend bij deze soorten is dat de poppen het opvallendst gekleurd zijn. Sommige van de ondersoorten zijn op bepaalde eilandjes uitgestorven. Gesteld kan worden dat ze allen ernstig bedreigd worden in hun natuurlijk milieu. Men ziet edelpapegaaien alleen of in kleine groepjes buiten het broedseizoen. Meestal zijn ze per paar of ziet men mannetjes alleen. Ze vallen op door het geluid dat ze maken. Reeds van ver hoort men hun aanwezigheid. Op verre tochten vliegen ze hoog, over kleinere afstand laag bij de grond. De man vliegt altijd voorop, gevolgd door de pop.
Op het menu staat voornamelijk fruit, bessen, knoppen, nectar, bloemen en zaden. Sporadisch treft men ze ook eens aan in maÔsvelden. Op Nieuw-Guinea zoeken ze hun voedsel meestal hoog in de bomen (30m), op de eilandjes in kleinere bomen en op plantages met fruitbomen of kokosplantages.
Ze broeden waarschijnlijk het hele jaar door. Meestal nestelen ze n hoge bomen aan de rand van het woud of alleenstaand. Gewoonlijk op een hoogte van 14 tot 34m. De nestholtes kunnen qua diepte variŽren van 30cm tot 6m. Het legsel bestaat uit 2 eieren die op kleine stukjes hout gelegd worden. De pop broedt alleen. De man voedt haar. Daarbij komt ze uit het nest op de dichtstbijzijnde tak om daarna weer in het nest te verdwijnen.
Edel papegaai